شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: سخن از دردهایی است که سرنوشت به ما تحمیل کرده و عمیقاً بر دل ما اثر گذاشته است. شاعر از فلک (آسمان یا سرنوشت) میخواهد که آرام شود و از این زخمها کم کند، زیرا تحمل این دردها برای ما غیرممکن است.
هر زخم جفایی که فلک پنهان داشتزد بر دل ما از قضا فرمان داشت
هوش مصنوعی: هر آسیبی که در روزگار به ما رسید، بهطور پنهانی به دل ما وارد شد و ما چه ناخواسته و چه بهدلیل سرنوشت، تحت تأثیر آن قرار گرفتیم.
ای دور فلک دست فرو هل که به صبربا زخم تو پای بیش ازین نتوان داشت
هوش مصنوعی: ای گردونه زمان، پس از این به من رحم کن، زیرا با زخمهایی که به دل دارم، دیگر تاب و توان تحمل بیشتر را ندارم.