شمارهٔ ۳۹
هوش مصنوعی: این ابیات حاکی از شدت عشق و دلدادگی شاعر به معشوقش است. او از دل و جان خود sacrifices کرده و احساس می‌کند که همه چیز در پیرامونش به خاطر عشق می‌سوزد. در نهایت، شاعر به وضعیت پرالتهاب و بحران‌زای خود اشاره دارد که آتش عشق در دلش شعله‌ور است، در حالی که معشوقش در برابر او به آرامی نشسته و نمایان است.
بس دل که ز عشق تو سر خویش گرفتبس جان که به بازار تو از دست برفت
هوش مصنوعی: دلهای زیادی به خاطر عشق تو دچار درد و رنج شدند و جانهای فراوانی در راه عشق تو از دست رفتند.
عالم همه سوختی وزین کم نکنیتا بر رخت آتشست و در پیش تو نفت
هوش مصنوعی: دنیا همه آتش گرفته است و تو اگر از این آتش کم نکنی، در برابر تو زبانههای آتش وجود دارد و تو را احاطه کرده است.