شمارهٔ ۴۰
هوش مصنوعی: شاعر در این بیتها به احساسات ناامیدی و عشق اشاره دارد. او از دوری محبوبش و تأثیر آن بر دلش سخن میگوید. دلی که از عشق محبوبش به سرش میخورد، حالا به خاطر غم فراق و چشم انتظار بودن، مدام آسیب میبیند و در حال رنج و عذاب است.
آنرا که بد امید وصال از چشمتدور از لبت افتاد به حال از چشمت
هوش مصنوعی: اگر امیدی به وصال او از چشمانت دور شد و لبانت از این حال بیخبر هستند، بدان که چه بر تو میگذرد.
وان دل که ز عشق حله در گوش تو شدخورده ست هزار گوشمال از چشمت
هوش مصنوعی: دل تو که تحت تاثیر عشق به گوش تو آمده، هزاران توبیخ از نگاه تو را تحمل کرده است.