شمارهٔ ۶۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات حرف از عشق و احساسات عمیق خود می‌زند. او می‌گوید که یار او به آرامی بر روی گل‌های زیبا قدم می‌گذارد و این باعث می‌شود که دل او به درد آید. همچنین، ناراحتی و اشک‌های او را یار می‌بیند و این موضوع او را آزار می‌دهد. این احساسات نشان‌دهنده‌ی عمق عشق و رنجی است که از جدایی یا فاصله با یار خود می‌کشد.
یارم سر سرو سایه ور می شکندبر برگ سمن سنبل تر می شکند
هوش مصنوعی: دوست من با زیبایی و طراوتش همچون سایه درخت سرو در دل طبیعت میدرخشد و بر گل‌های خوشبو مانند سمن، عطر و نرمی میافزاید.
سوز دل و آب چشم گریان مرامی داند و می بیند و بر می شکند
هوش مصنوعی: دل شکسته و اشک‌های جاری من را می‌بیند و میداند که در حال رنج کشیدن هستم.