شمارهٔ ۶۸
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد و رنجی که به خاطر دوری معشوقش تحمل میکند سخن میگوید. او احساساتی چون سوز و sadness را تجربه میکند و اعتراف میکند که هیچگاه انتظار نداشت به این حال و روز بیفتد. شبهای غمانگیز او به سرنوشت کنونیاش انجامیده است.
در کوی توام سینه پر سوز افگندوز روی توام دور بدآموز افگند
هوش مصنوعی: در مسیر تو، قلبم پر از آتش و احساس است و از دوری تو، درسی نامناسب و ناگوار به من آموخته شده است.
امید نبودم که بدین روز افتمشبهای غم توام بدین روز افگند
هوش مصنوعی: من هرگز امید نداشتم که به این روزهای سخت بیفتم، شبهای پر از غم تو باعث شدهاند که به این وضعیت دچار شوم.