شمارهٔ ۷۵
هوش مصنوعی: این اشعار به وصف حال عشق و وابستگی به معشوق می‌پردازد. شاعر از این می‌گوید که تنها کسی می‌تواند با وصل معشوق آرامش یابد و دل‌ها تنها با عشق او همراز می‌شوند. همچنین، وقتی بوی غم معشوق به دل برسد، جان انسان به شوق رقص درمی‌آید و غم را به نمایش می‌گذارد. این مفاهیم نشان‌دهنده تأثیر عمیق عشق و غم معشوق بر روح و وجود انسان است.
تن کیست که با وصل تو دمساز شوددل کیست که با عشق تو همراز شود
هوش مصنوعی: چه کسی می‌تواند با وجود تو هماهنگ شود و چه کسی می‌تواند با عشق تو راز و نیاز کند؟
گر بوی غمت به دل رسد نصره زنانجان رقص کنان به پیش غم باز شود
هوش مصنوعی: اگر عطر غم تو به دل انسان برسد، روح او به شوق رقصیدن میافتد و غم را از خود دور میکند.