شمارهٔ ۸۹
هوش مصنوعی: این شعر expresses احساس عمیق عشق و وابستگی به معشوق است. شاعر بیان می‌کند که یاد محبوبش مانند جان در دلش جا دارد و کسی را نمی‌شناسد که بتواند از دنیای غم و اندوه ناشی از دوری او رهایی یابد. همچنین، او روزی را فرخنده می‌داند که هر صبح چشمش به جمال محبوبش بیفتد.
یاد تو چو جان در دل من بنشیندکو آنکه ز عالم غم تو بگزیند
هوش مصنوعی: وقتی یاد تو در دل من قرار میگیرد، کیست که از دنیای غمهای تو دست بکشد؟
فرخ رخ و روز آنکه هر صبحدمیدیده بگشاید و جمالت بیند
هوش مصنوعی: روز خوش و زیبایی که هر صبح انسان چشمانش را باز کند و جلوه تو را ببیند.