شمارهٔ ۹۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از دل میخواهد که از امید به وفای کسی که به او جفا کرده، دست بردارد. او از دل میخواهد هشیار شود و از مستی و بیخبری بیرون بیاید. همچنین، او اعلام میکند که برای نجات دل دعا خواهد کرد و از او میخواهد که از جایی که رفته، برگردد.
ای دل طمع از جفاپرستی بردارهشیار شو و دلت ز مستی بردار
هوش مصنوعی: ای دل، امیدت را از کسانی که به تو بدی میکنند ترک کن. هوشیار باش و خود را از شوق و شیدایی بیفایده رها کن.
در کار خلاص تو دعا خواهم کردای پای ز جای رفته دستی بردار
هوش مصنوعی: در کار نجات تو دعا خواهم کرد، ای کسی که از جایت برخاستهای، کمی دستنگهدار.