شمارهٔ ۱۱۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از عشق و وفاداری سخن می‌گوید. او اعلام می‌کند که در ابراز عشق خود هیچ کم و کاستی نخواهد داشت و حتی اگر محبوبش چشم از او برباید، هیچ تلاشی برای جلب توجه نخواهد کرد. او به عهدی که با خود بسته اشاره می‌کند که در زمان جدایی از معشوق، اگرچه جانش برود، باز هم شکایتی نخواهد کرد و سکوت خواهد کرد.
در شیوه عشق بیش ازین کم نزنمور دل ببرد دو دیده بر هم نزنم
هوش مصنوعی: در عشق دیگر کمکاری نمیکنم و اگر دلم را برباید، دیگر پلک هم نخواهم زد.
عهدی دارم که در غم فرقت یارگر جان برود تن زنم و دم نزنم
هوش مصنوعی: من به این عهد پیمان بستهام که حتی اگر در غم جدایی محبوب جانم را از دست بدهم، هیچ شکایتی نکنم و سکوت کنم.