شمارهٔ ۱۲۱
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از ناتوانی چشم خود در دیدن حقیقت سخن می‌گوید. او متوجه می‌شود که با تلاش هم نمی‌تواند به درستی ببیند و در نهایت به این نتیجه می‌رسد که تنها با نگاه خداوند به دنیا می‌تواند آن را درست ببیند. بدین ترتیب، او به ضعف چشم خود و قدرت و علم الهی اشاره می‌کند.
چندانکه به کار خود فرو می بینمبی دیده کی خویش نکو می بینم؟
هوش مصنوعی: هرچه بیشتر به کار خود مشغول میشوم، نمیتوانم خودم را به خوبی ببینم.
با زحمت چشم خود چه خواهم کردن؟اکنون که جهان به چشم او می بینم
هوش مصنوعی: من با تلاش و کوشش چشمان خود چه کار میتوانم بکنم؟ وقتی که اکنون دنیا را از دید او میبینم.