شمارهٔ ۱۲۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر بیان میکند که هر عذری که بخواهد با محبوب بداندیشش بکند، تمام دردها و رنجهای دلش را به جان میخرد. او احساس میکند که اگر جانش در خطر باشد، باید با خود پایداری و شجاعت داشته باشد و جان را بهخاطر عشقش فدای آن شخص کند.
هر عذر که با یار بداندیش نهمزان عذر همه خار دل ریش نهم
هوش مصنوعی: هر دلیلی که به یار بداندیش بگویم، به خاطر آن دلیل تمام درد دلهایم را پنهان میکنم.
زین حیف اگرم جان سر رفتن داردبرخیزم و پا فراز جان پیش نهم
هوش مصنوعی: اگر جانم نیز در خطر است، حیف است که از این لحظه کوتاه بیتفاوت بگذرم. باید برخیزم و با تمام وجودم برای آنچه ارزشمند است، تلاش کنم.