شمارهٔ ۱۲۵
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به زیبایی و魅力 فردی اشاره دارد که باعث نگرانی و حسرت صاحب‌نظران شده است. او به تلخی از رنجوری محبوب و اهتمام آسمان (فلک) برای قربانی کردن سران (مدعیان و قدرتمندان) به خاطر او سخن می‌گوید. به طور کلی، این اشعار نشان‌دهنده تأثیر عمیق زیبایی و عشق بر انسان‌ها و حتی عناصر آسمانی است.
ای دیده اقبال به رویت نگرانعاجز شده از فر تو صاحب نظران
هوش مصنوعی: چشمان خوشبختی به تماشای تو دوخته شده و دانایان در برابر زیبایی تو ناتوان شدهاند.
رنجور شدی ز پا و ننشست فلکتا کرد فدای پات سرهای سران
هوش مصنوعی: تو به خاطر مشکلات و رنجهایی که داشتهای، در عذاب هستی و آسمان هم بیحرکت مانده تا برای تو فدای پایت شود و سرهای بزرگان را به خاطر تو تسلیم کند.