شمارهٔ ۱۴۹
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از غم و فراق سخن می‌گوید و احساس خود را نسبت به جدایی از معشوق بیان می‌کند. او به وضوح می‌گوید که غم فراقش را چون مهره‌ای در دست دارد و در روز وصال به شدت احساس خوشحالی می‌کند، در حالی که شب‌هنگام به یاد معشوقش می‌افتد و حسرت آن را می‌کشد.
ای غم! تو فراق من گزینی گوییوی هجر! تو مهره باز چینی گویی
هوش مصنوعی: ای غم! به نظر میرسد تو همواره در انتخاب جدایی از من هستی، و ای جدایی! انگار تو مثل یک بازیکن در حال چیدن مهرهها هستی.
ای روز شب وصال بینی گوییوی شب تو به روز من نشینی گویی
هوش مصنوعی: ای روزی که تو را در کنار محبوب میبینم، انگار شب تو در روز من نشسته است.