شمارهٔ ۴۴
هوش مصنوعی: این شعر دعای نویسنده برای پادشاه است و آرزو می‌کند که همیشه دل و جان او روشن باشد. او پیروزی‌ها و دلیرانه‌گی‌های پادشاه را ستایش می‌کند و برای دشمنان او آرزو می‌کند که همیشه در hardship و نابود نابودی باشند، در حالی که دوستان او در خوشی و شادی زندگی کنند. شاعر همچنین تمایل دارد که حاسدان پادشاه در تاریکی بمانند و پادشاه در روشنایی، و برای او و خدمتگذارانش موفقیت و خوشبختی بخواهد. در نهایت، شاعر باز هم بر این موضوع تأکید می‌کند که خانه پادشاه باید همیشه محل شادی باشد و خانه دشمنانش مکان غم و اندوه.
همیشه چشم دل و جان شاه روشن بادبروز مردیش از فتح ترک و جوشن باد
هوش مصنوعی: همیشه باید دل و جان شاه روشن و روشنایی بخش باشد تا روزی که او به پیروزی بر ترکها و کسب جنگافزار دست یابد.
همیشه جایگه دشمنانش زندان بادهمیشه جایگه دوستانش گلشن باد
هوش مصنوعی: در هر زمان و در هر مکان، دشمنانش باید در سختی و تنگنا باشند، در حالی که دوستانش همیشه در محیطی سرشار از زیبایی و خوشی زندگی کنند.
هوای روشن بر حاسدانش تاری بادزمین تاری بر ناصحانش روشن باد
هوش مصنوعی: فضای روشن و امیدوارکنندهای بر افرادی که حسادت میورزند، سایهدار باشد و زمین، بر کسانی که نصیحت میکنند، روشن و روشنبخش باشد.
حسود او را تن سال و ماه بیسر بادعدوی او را جان سال و ماه بی تن باد
هوش مصنوعی: حسود هیچ وقت آرامش ندارد و عمرش به بیمعنا میگذرد، در حالی که دشمن او همیشه در تلاش است و از زندگیاش بهره میبرد؛ بنابراین حسادت فقط به ضرر خودش میشود.
همیشه خانه او جایگاه شادی بادهمیشه خانه دشمنش جای شیون باد
هوش مصنوعی: خانه او همواره باید محل شادی باشد و خانه دشمنش همیشه باید پر از غم و ناله باشد.
ستاره چاکر او را همیشه چاکر بادزمانه دشمن او را همیشه دشمن باد
هوش مصنوعی: ستاره، همیشه خدمتگزار او باشد و در عوض، زمانه همواره با دشمنی برای او همراه باشد.