شمارهٔ ۱۰۶
هوش مصنوعی: این متن به ستایش و مدح می‌پردازد. شاعر از هنرش می‌گوید و اینکه چطور هنر و سرمایه‌اش را تحت تأثیر شخصی مهم و قابل ستایش قرار داده است. او از شادی دلش هنگام دیدار با آن شخص می‌گوید و اشاره می‌کند که عده‌ای که از او حمایت می‌کنند، دارای فرهنگ و فضیلت هستند. شاعر همچنین به این نکته اشاره دارد که به خاطر لطف و فضل آن شخص، اکنون باید چیزهای بیشتری از آنچه که در گذشته دریافت کرده، ارائه دهد. او همچنین به ارزش شعرش اشاره می‌کند و می‌گوید که شعرش اکنون بهای بیشتری دارد در حالی که شعرهای دیگر کم‌ارزش‌تر شده‌اند.
ایا شده ز تو مدحت گران و زر ارزانهنر نمائی و سرمایه هنرورزان
هوش مصنوعی: آیا شده است که به خاطر تو، ستایش گرانقیمت و هنر ارزان شود، در حالی که هنرورزان برای هنر خود ارزش قائلاند؟
دل موافق میر از لقای تو خرمتن مخالف شاه از نهیب تو لرزان
هوش مصنوعی: دل برای دیدن تو شاد و خوشحال است، اما بدن به خاطر ترس از قدرت تو، ناراحت و لرزان است.
معادیان تو بی فره اند و بی فرهنگموافقان تو با فره اندر با فرزان
هوش مصنوعی: دوستان و حامیان تو افراد با دانش و فرهنگ هستند، اما کسانی که به تو حسدی دارند، از دانش و فرهنگ بیبهرهاند.
بفضل خویش مرا پار رسمکی دادیکنون بباید دادن بسی فزون تر ازان
هوش مصنوعی: به لطف خود، به من کمی مقام و منزلت دادهای، حالا باید بیشتر از آنچه که به من دادی، نسبت به تو و لطفهایت عمل کنم.
شعیر پارگران بود و شعر ارزان بودکنون گران شد شعر من و شعیر ارزان
هوش مصنوعی: شعر من اکنون ارزشمند و پرقیمت شده، در حالی که شعری که در گذشته به آن توجه نمیشد و ارزان بود، حالا کم‌ارزش‌تر شده است.