شمارهٔ ۱۳۹
هوش مصنوعی: این شعر به مفهوم پیروزی، شادی و زیبایی اشاره دارد. شاعر به گذر زمان و تغییرات در زندگی می‌پردازد و می‌گوید که با وجود گذر گل‌ها و لاله‌ها، زیبایی و خوشی همچنان باقیست. او به ارزش‌های معنوی و نیک نامی تأکید می‌کند و بیان می‌کند که با بخشش و سخاوت می‌توان از غم رهایی پیدا کرد. در نهایت، شاعر از اهمیت آگاهی نسبت به رازهای زندگی و طبیعت انسانی سخن می‌گوید.
خداوندا تن خصمان برنج اندر بفرسودیمعادی بر زیان از تو تو از تائید بر سودی
هوش مصنوعی: ای خدا، کسانی که دشمنانم هستند را عذاب کن و به عواقب بد کارهایشان دچار ساز. اما من که از حمایت تو بهرهمندم، به سود و خوبی خواهم رسید.
مخالف را ز راه چشم خون دل بپالودیموافق را بناز و نوش جان و دل بیالودی
هوش مصنوعی: اگر با کسی که با تو دشمنی دارد، با چشمی پر از حسرت و غم برخورد کنی، میتوانی او را از راه خودش منحرف کنی. اما با کسانی که با تو دوست هستند، باید با محبت و احترام رفتار کنی و لحظات خوب را با آنها سپری کنی.
بدل ز آئینه فرهنگ زنگ رنگ بزدودیتو هرکس را بدانائی ره فرهنگ بنمودی
هوش مصنوعی: از آینه فرهنگ، زنگار و کثیفی را دور کردی و به هر کس که تأمل و دانش داشته باشد، راه و روش فرهنگ را نمایان کردی.
بناز و نیکوئی روزی بعمر اندر نیاسودیهمیشه این چنین بادی که تا اکنون همی بودی
هوش مصنوعی: به زیبایی و خوبی خود ببال و افتخار کن، روزی در عمرت به آرامش نیفتادهای. همیشه چنین بادهایی وجود داشته که تا به حال نیز بر تو می وزیدهاند.
مرا مقدار و جان و ناز زی شاهان تو افزودیمرا هرکس برانخواندی و تو باریم بستودی
هوش مصنوعی: تو با محبت و توجه خود به من ارزش و زندگی بخشیدی. هر کسی که به من لطف کرده، تو به آن رابطه رنگ و بویی دیگر دادهای.
اگر دیر آمدم شاها تو از خوبی پذیرفتیمعادی بر زیان از تو تو از تائید بر سودی
هوش مصنوعی: اگر دیر رسیدم، ای پادشاه! تو با مهربانی انتظارم را کشیدی و ناراحتی من را پذیرفتی. تو از حسن نظر خود بر من نعمتهایی ارزانی داشتی و در عوض، من از مهربانی تو بهرهمند شدم.