شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به زیبایی و جذابیت معشوق اشاره می‌کند و احساسات خود را نسبت به او به تصویر می‌کشد. او می‌گوید که وقتی معشوق نزدیکش می‌آید و می‌نوازد، قلبش را مجنون و مدهوش می‌کند. همچنین به لطافت و fragil بودن وجود معشوق اشاره دارد و او را از همه موجودات دنیا نازک‌تر و ظریف‌تر می‌داند.
چون بنوازد به پیش من زیر کیامدهوش کنم همه دلم زیر کیا
هوش مصنوعی: زمانی که او با ناز و کرشمه به سمت من می‌آید، تمام وجودم را تحت تأثیر قرار میدهد و قلبم را در کنار او مسحور می‌کند.
ای تن تو نزار و زار چون زیر کیاباریک تر از تو در جهان زیر کیا؟
هوش مصنوعی: ای جسم تو ضعیف و ناتوان است، به طوری که در دنیا کسی به باریکی تو وجود ندارد.