شمارهٔ ۱۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از عشق و رابطهای پیچیده سخن میگوید. او ابتدا شخصی را که دوست میپنداشته، در حقیقت دشمن میبیند. سپس به این نتیجه میرسد که آن شخص دیگر نمیتواند مانند تصوراتش باشد و از محبت و وابستگی به او دست میکشد.
چون جان و روان خویشتن داشتمتدشمن بودی و دوست انگاشتمت
هوش مصنوعی: زمانی که خودم را به خوبی میشناختم و برای خودم ارزش بیشتری قائل بودم، تو در نگاه من دشمن بودی، اما با این حال به تو به عنوان دوستی فکر میکردم.
چون تو نبدی چنانکه پنداشتمتاز مهر تو بس کردم و بگذاشتمت
هوش مصنوعی: زمانی که تو به آن شکلی که من فکر میکردم نبودی، از عشق و محبتت دست کشیدم و تو را رها کردم.