شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به وضعیت خوشبختی و شادابی خود اشاره می‌کند. او می‌گوید تا زمانی که او در زندگی بوده، به خوشبختی و سعادت دست پیدا کرده، و این خوشبختی هرگز خوابش نبرده است. بدخواهان او نیز نمی‌توانند او را زیر سوال ببرند، چرا که مثل الماس در برابر انتقادها، محکم و استوار است.
تا من بودم بود مرا دولت جفتوین دولت بیدارم یک روز نخفت
هوش مصنوعی: در زمان حیات من، خوشی و سعادت همیشه در کنار من بود و این سعادت هرگز از خواب بیدار نشده است.
بد گوی مرا طعنه چه بتواند گفتالماس به ابریشم که بتواند سفت
هوش مصنوعی: بدگوییهای تو چقدر میتواند تاثیر داشته باشد، وقتی که من مثل الماس در برابر ناملایمات استوار هستم و نمیتوانی به من آسیب بزنی.