شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و جمال معشوق اشاره دارد و او را به مانند سروان بهشت توصیف می‌کند. با اشاره به خال معشوق، شاعر زیبایی او را با حورهای بهشتی مقایسه می‌کند. همچنین، رضوان (فرشته نگهبان بهشت) را به خاطر زیبایی زلف معشوق ستایش می‌کند و بیان می‌کند که حتی یک نقطه از زلف او می‌تواند بهشت را عطرآگین کند.
بالات بود بسان سروان بهشتبا خال تو خال حور فردوسی زشت
هوش مصنوعی: چهرهات مانند گلی زیباست که در بهشت میدرخشد، و لکهای که بر آن است مانندی به زیبایی فرشتگان دارد، اما در عین حال، این نقصی در زیبایی تو به حساب نمیآید.
رضوان که همی عنبر زلف تو سرشتیک نقطه همی چکید و بستوده بهشت
هوش مصنوعی: خدای خوشبختی، که از زلف تو عطر معطر ساخته است، تنها یک قطره از آن عطروار بر زمین ریخت و بهشتی را زیبا و ستوده کرد.