شمارهٔ ۲۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از درد جدایی و هجران محبوب سخن می‌گوید. او توصیف می‌کند که اشک‌هایش همچون باران می‌بارند و دلش از ناراحتی در آتش است. این جدایی برای او به‌گونه‌ای دردناک و سخت است که سرشار از بلا و شور و هیجان است و به هیچ وجه به آرامش و وصالی که در روز رستاخیز تصور می‌شود، شبیه نیست.
از هجر تو ابر چشم باران ریز استبر جان و دلم غم تو آتش بیز است
هوش مصنوعی: از دوری تو، چشمانم گویی باران می‌بارند و بر روح و قلبم، غم تو مانند آتش میسوزد.
هجر تو بلا فزا و شور انگیز استاین هجر نه وصل روز رستاخیز است
هوش مصنوعی: فراق و دوری تو بسیار دردناک و هیجانانگیز است؛ این جدایی مثل وصال در روز قیامت نیست.