شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از مشکلات و رنج‌های ناشی از عشق صحبت می‌کند. او می‌گوید که دلدارش بر دلش رحمتی ندارد و سختی‌ها و بی‌رحمی‌های او برایش طاقت‌فرساست. این وضعیت به قدری دشوار است که صبر کردن در آن عادت نیست و دل او نمی‌تواند وسیله‌ای برای صبر باشد. به طور کلی، ابیات نمایانگر عمق درد و ناامیدی شاعر در عشق هستند.
دلدار مرا بر دل من رحمت نیستتن را بجفا و جور او طاقت نیست
هوش مصنوعی: محبوب من هیچ رحمی بر دل من ندارد و من نمیتوانم به ظلم و ستم او بر تنم تاب بیاورم.
این است بلا که صبر در عادت نیستدل آلت صبر است مرا آلت نیست
هوش مصنوعی: این درد و مصیبت به حدی است که صبر کردن در برابر آن برایم عادی نیست. دل من به گونهای طراحی شده که تحمل کند، اما دیگر نمیتوانم ادامه دهم.