شمارهٔ ۳۰
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از غم خود سخن میگوید و بیان میکند که اشکهایش مانند عقیق با ارزش و زیبا هستند. هنگامی که غمش را بروز میدهد، راز درونش که همیشه در دل نگهداشته بود، به واسطه اشکهایی که به زبان حال تبدیل شده، به دیگران منتقل میشود.
چشمم ز غمت بهر عقیقی که بسفتبر چهره هزار گل ز رازم بشکفت
هوش مصنوعی: چشمم از اندوه تو مثل عقیق، که با فشار روی چهره هزار گل باز میشود، پر از اشک و غم است.
رازی که دلم ز جان همی داشت نهفتاشکم بزبان حال با خلق بگفت
هوش مصنوعی: دلی که من از عمق جانم یک رازی را در خود پنهان کرده بودم، اکنون اشکهایم به زبان حال آن راز را به مردم میگوید.