تناجی
قطران تبریزی

شمارهٔ ۳۱

نیمی ز تنم برنج و نیمی بشکنجکاری که کنی نخست با عقل بسنج
آن کو بخورد درد و غم و رنج بگنجگنجش برود بدو بماند همه رنج