شمارهٔ ۳۲
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از عشق و زیبایی معشوق سخن می‌گوید. هر بار که معشوق نگاهی به او می‌اندازد، درد دلش بیشتر می‌شود. او برای کاهش رنج‌هایش به گنج و شادی‌های درونی اشاره می‌کند، اما در نهایت می‌گوید که با وجود این تلاش‌ها، بر دردها و رنج‌هایش افزوده می‌شود.
تا دلبر من بر ابرو افکند شکنجهر روز یکی درد دلم گردد پنج
هوش مصنوعی: هر روز که محبوب من با ناز ابرویش اشارهای می‌کند، یک درد جدید به دل من اضافه می‌شود.
رنج از دل و جان مهان بکاهند بگنجمن بر تن و جان بگنج بفزودم رنج
هوش مصنوعی: افرادی که دارای مقام و منزلت هستند، رنج و درد را از دل و جان خود پایین میآورند. اما من با وجود آن که گنجی در دل دارم، بر تن و جانم بر درد و رنج خود افزودهام.