تناجی
قطران تبریزی

شمارهٔ ۴۰

نیمی ز دلم باد شد و نیمی گردنیمی ز تنم گرم شد و نیمی سرد
گفتم که وفا متاع مهر اندوزدچون درد دلم همه جفا بار آورد