تناجی
قطران تبریزی

شمارهٔ ۵۴

تا مهر فکند بر من آن سرو بلندمهر همه عالم از دل من برکند
چون مهر ز چرخ بر زَمی نور افکندمه را چه خطر باشد و کُه را چه گزند