شمارهٔ ۶۴
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت از درد دل خود میگوید و به چشمان محبوبش اشاره میکند که نتوانستهاند از غم جدایی رهایی یابند. محبوب به او میگوید که از این فراق و دوری خسته است و او رفته و دیگر هرگز برنمیگردد.
بنگر که چه گفت با دلم چشم، به رازچشمی که نیامد از غم هجر فراز
هوش مصنوعی: بنگر که چه پیامی با دل من داشت چشم زیبایی که هرگز از درد جدایی رهایی نیافت.
گفتا که ازین گرستن دور و درازمن رفتم و آن رفته دگر نامد باز
هوش مصنوعی: او گفت که من به خاطر این گرسنگی طولانی رفتم و کسی که رفته، دیگر برنمیگردد.