تناجی
قطران تبریزی

شمارهٔ ۷۲

ای گشته به بیداد و بدی کردن فاشخواهم که کنم به وصل هجران تولاش
آن را که کنی همی پیاپی پاداشخود را و مرا کرده به غم خوردن فاش