شمارهٔ ۸۵
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به دوری محبوب اشاره میکند و میگوید که حتی اگر او بدون دلیل از او دور باشد، خود را جزو او میداند. وفای او به محبوب به قدری است که چشمش را به او میدوزد و در خیال او غرق میشود، تا حدی که از شرم او نمیتواند به سادگی به او نگاه کند.
هر چند که بی بهانه دوری ز برممن خویشتن از جمله همانجا شمرم
هوش مصنوعی: هرچند که بهانهای برای دوری تو از من وجود ندارد، اما من خود را هم در زمرهی کسانی میشمارم که در همین دوری هستند.
در بست وفای تو چنان چشم سرمکز شرم تو در خیال تو در نگرم
هوش مصنوعی: به خاطر وفاداری تو، چشمانم مانند چشم سرم شدهاند و از شرم تو، در خیالت غرق شدهام.