شمارهٔ ۸۶
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از احساسات متضاد دلش صحبت می‌کند. دل او به خاطر قد زیبا و مانند شمشاد شخصی ناراحت است، اما از روی زیبا و شاداب او مانند لاله، خوشحال نیز می‌شود. با این حال، وقتی که شمشاد بسته می‌شود، دلش غمگین می‌شود و برعکس، وقتی لاله می‌شکفد، دلش شاد می‌شود. به طور کلی، شاعر از تاثیر زیبایی‌ها بر روح و احساسات خود سخن می‌گوید.
زان قد چو شمشاد بفریاد دلمزان روی چو لاله یافته داد دلم
هوش مصنوعی: از آن قد زیبا مانند شمشاد، دل من فریاد میزند و از آن چهره مانند لاله، دل من به آرامش رسیده است.
شمشاد ببست و لاله بگشاد دلمغمگین شد ازین و گشت زان شاد دلم
هوش مصنوعی: وقتی که شمشادها درخشند و لالهها شکوفا شدند، دل من از این موضوع ناراحت شد و از آن موضوع خوشحال شد.