شمارهٔ ۹۱
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از جدایی و دوری از یار سخن میگوید. او به ناگاه از عشق و آرزوهایش دل بریده و با وجود وفاداری، این تصمیم را گرفته است. شاعر به خود میگوید که با صبر و تحمل، بر دل خود سنگینی کرده و به طرز شگفتانگیزی از دام عشق رهایی یافته است.
یکباره دل از هوای تو بگسستیمبا آنکه به ما وفا کند پیوستیم
هوش مصنوعی: به ناگاه عشق تو را فراموش کردیم، با وجود اینکه هنوز به تو وابسته هستیم.
ما سنگ شکیبائی بر دل بستیماز دام بجستیم و چه نیکو جستیم
هوش مصنوعی: ما با صبر و استقامت دل خود را محکم کردهایم و از مشکلات و سختیها فرار میکنیم و چقدر خوب از آنها دور شدهایم.