تناجی
قطران تبریزی

شمارهٔ ۹۸

ای کرده به بند دوستی بسته دلمبا تو به هوای و مهر پیوسته دلم
هر گه گردد به درد و غم خسته دلمروی تو کند ز درد وارسته دلم