شمارهٔ ۹۷
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر احساسات عمیق عشق و درد ناشی از جدایی است. شاعر به محبوبش که او را به "سرو روان" تشبیه کرده، اشاره می‌کند و از غم و اندوهی می‌گوید که پس از جدایی‌اش بر او چیره شده است. او در وصال محبوبش جان و دلش را به او داده و اکنون در دوری او، جانش به شدت تحت تأثیر قرار گرفته است.
تا دور شدی تو از من ای سرو روانشد خون دلم به دو رخ از دیده روان
هوش مصنوعی: وقتی که از من دور شدی، ای سرو، دل من پر از درد شد و اشکهایم به دو طرف صورت جاری گشت.
جانی و دلی داشتم ای سرو رواندر وصل تو دل دادم و در هجر تو جان
هوش مصنوعی: من روح و دلی داشتم، ای درخت زیبا. در زمان وصال تو، دل خود را به تو سپردم و در دوری تو، جانم را از دست دادم.