تناجی
قطران تبریزی

شمارهٔ ۱۱۰

هر گه که ترا به طبع پاک انگارمبهتر ز جهان و جان پاکت دارم
گر تو به حدیث کس مرا نگذاریبالله که ترا به جان خود بگذارم