تناجی
قطران تبریزی

شمارهٔ ۱۱۲

آن زلف سیه بلای جانست ای جانجانم ز نهیب او بجانست ای جان
بند و گره شیفتگانست ای جاندر هم شده و شیفته زانست ای جان