تناجی
قطران تبریزی

شمارهٔ ۱۱۷

ای دوست مرا به دشمنان دادی تووز مهر و هوای دشمنان شادی تو
گر زینت بتخانه نوشادی تویکباره ز چشم من بیفتادی تو