شمارهٔ ۱۳۶
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به ستایش و مدح انسانی بزرگ و با فضیلت می‌پردازد. او اشاره می‌کند که برای جلب توجه و محبت این شخص، با تلاش و کوشش خود، از سختی‌های زمانه عبور می‌کند و در پی شنیدن سخنان شیرین و خوش‌گفتاری اوست. همچنین از یک شیر نیکو و قوی، که نماد قدرت و شکوه است، یاد می‌کند که توانسته از او بهره‌برداری کند.
تا جامهٔ مدح تو بپوشید رهیبا چرخ ستمکاره بکوشید رهی
هوش مصنوعی: رهی تلاش می‌کند تا لباس ستایش تو را برتن کند، حتی اگر چرخ روزگار با ظلم و ستم بر او بچرخد.
تا از تو حدیث خوش نیوشید رهیاز شیر ژیان شیر بدوشید رهی
هوش مصنوعی: برای شنیدن داستانهای زیبای تو، باید مثل شیران جوان شجاعتم را به دوش بکشم و راهی را در پیش بگیرم.