تناجی
قطران تبریزی

شمارهٔ ۱۳۵

گر برده دلم بر تو حاصل نبدیاز خون دلم دو پای در گل نبدی
گر این دل تو به نزد من ناوردیگر با دل من دل تو یکدل نبدی؟