شمارهٔ ۱۴۰
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر بیان می‌کند که از زمانی که خداوند او را خلق کرده است، هر روز بر دانش و عقلش افزوده می‌شود. او اشاره می‌کند که اگر کسی به او طعنه بزند، می‌تواند به راحتی آسیب‌هایی بزرگتر از آن را تحمل کند، مانند اینکه باد بتواند کوه را از جای خود حرکت دهد. این بیان نشان از اعتماد به نفس و قدرت درونی او دارد.
زانگه که مرا بیافریده است خدایهر روز فزون بود مرا دانش و رای
هوش مصنوعی: زمانی که خداوند مرا آفریده است، هر روز بر دانش و درک من افزوده می‌شود.
گر بفکندم طعنه بدگوی ز پایبتواند کند کوه را باد ز جای
هوش مصنوعی: اگر کسی به من طعنه بزند، به او نشان میدهم که حتی باد می‌تواند کوهی را از جا بکند.