شمارهٔ ۱۴۱
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از عشق و طلب محبت سخن می‌گوید. او با صد بوسه و خواهش‌های مکرر از معشوق می‌خواهد که توجهش را به او جلب کند، اما معشوق به این خواسته‌ها پاسخ نمی‌دهد و نظرش تغییری نمی‌کند. شاعر بر این نکته تأکید می‌کند که زیبایی‌ها همگی دارای یک چهره و یک نظر هستند، در حالی که معشوق او دل به چیز دیگری داده است.
صد بوسه بدادمش بزیر کف پایصد خواهش کردم که روی بر بنده نمای
هوش مصنوعی: من صد بوسه به پایش دادم و صد بار از او خواستم که به من نگاهی کند و روی خود را به من نشان بدهد.
نشنود که بود رأی او دیگر جایخوبان همه صد روی بوند و یکرای
هوش مصنوعی: هرگز نشنید که نظر او در مورد دیگران متفاوت است، در حالی که همه نیکان صفات متعددی دارند و ولی در نهایت یک جهت دارند.