تناجی
قطران تبریزی

شمارهٔ ۱۴۷

هرچند تو در کنار من بیشتریزی جان و دلم به دوستی پیشتری
گر بر دل من ز غمزه چون نیشتریاز خویشتن و خویش مرا خویشتری