شمارهٔ ۱۴۹
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به فردی خاص اشاره می‌کند که با وجود اینکه خوشبختی و خوبی را به او عطا کرده، از او درخواست صمیمیت و مهربانی دارد. او تاکید می‌کند که هیچ گونه سحر و جادو از سوی او وجود ندارد و در نهایت، به ویژگی‌های درونی و زیبایی فرد اشاره می‌کند که دل و چشم او را تحت تأثیر قرار داده است.
ای آنکه خجستگی تو دادی به همایبا من به وفا و مهربانی به هم آی
هوش مصنوعی: ای کسی که خوشوقتی و خوبی خود را به من عطا کردهای، با من دوستی و مهربانی کن.
جادو ننمود هرگز از تو به ابایای زر روان و دیده و دل پیمای
هوش مصنوعی: هرگز جادوگری نتوانسته تأثیری بر تو بگذارد، ای زر، که روح و چشم و دل را پر میکنی.