تناجی
قطران تبریزی

شمارهٔ ۱۵۰

ای ترک ستمکاره و بیدادگریتو داد رها کنی بیداد گری
خواهی که بپیچی تو ز بیدادگریشو داد کن وز کرده بیداد گری