شمارهٔ ۸۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از تجربه دردناک عشق و بی‌فایده بودن آن سخن می‌گوید. او عشق را بلایی می‌داند که باعث عذاب و رنجش شده و عشق ورزیدن را به نوعی بت‌پرستی تشبیه می‌کند. شاعر به زیبایی معشوق اشاره می‌کند اما از خودپرستی و خودنمایی عاشقان انتقاد می‌کند. او به جهانی که پر از خودفروشی و فریب است اشاره دارد و به این نتیجه می‌رسد که جستجو برای عرفان و حقیقت در چنین دنیایی بی‌فایده است. در انتها، شاعر به محنت‌های فراوان زندگی و بی‌ثباتی آن اشاره کرده و می‌گوید که زندگی پر از درد و رنج است.
آزمودم عشق خوبان را بلایی بوده استوانکه می گویند عاشق مبتلایی بوده است
هوش مصنوعی: تجربه کردم که عشق زیبارویان چه عذابهایی به همراه دارد و آن کسی که میگویند عاشق است، به نوعی گرفتار و در درد و رنج است.
تا شدم عاشق عذابی می کشم چون بت پرستمیل چین زلف محبوبان خطایی بوده است
هوش مصنوعی: زمانی که عاشق شدم، عذابی را تحمل میکنم که مشابه عذاب بتپرستان است. این حس من به مانند افرادی است که به زلفهای محبوبان توجه و تمایل دارند، اما در واقع اشتباهی در این محبت وجود دارد.
نقش خویش و صورت شیرین کشیده کوهکنعاشق صورت پرست خودنمایی بوده است
هوش مصنوعی: کوهکن عاشق، چهرهای زیبا از معشوق خود را به تصویر کشیده و به وضوح نشان داده است.
چار سوی دهر جای خودفروشانست و بسجوهر عرفان متاع ناروایی بوده است
هوش مصنوعی: در هر سو از این دنیا، تنها افراد خودفروش و فریبکار وجود دارند و جوهر عرفان چیزی نیست جز کالایی بیارزش و ناپایدار.
بسته بر محراب دل اهل ورع قندیل وشگوشه مسجد عجب دلگیر جایی بوده است
هوش مصنوعی: در دل افرادی که به تقوا و پرهیزگاری مشهورند، روشنایی و نورانیتی وجود دارد، و در گوشهی مسجد، فضای دلگیر و سوت و کوری حاکم بوده است.
عشق بازی را سرور سینه می پنداشتممحنت بی حد و درد بی دوایی بوده است
هوش مصنوعی: در ابتدا فکر میکردم که عشق بازی لذتی برای دل است، اما در واقع متوجه شدم که این عشق، درد و رنج زیادی به همراه دارد و هیچ درمانی برای آن وجود ندارد.
کم نشد از من فضولی محنت عالم دمیعرصه عالم عجب محنت سرایی بوده است
هوش مصنوعی: من هیچ وقت از کنجکاوی و فضولی در مشکلات این جهان کم نکردم، زیرا این دنیا همیشه یک جای عجیب و پر از درد و رنج بوده است.