شمارهٔ ۱۲۴
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به تنگدستی و رنجی که از زندگی و گردش روزگار می‌کشد، اشاره می‌کند. او از دردهای ناکامی و غم‌هایی که بر دلش سنگینی می‌کند، سخن می‌گوید و به تنگنای چرخ (سرنوشت یا زمان) اشاره می‌کند که بر او فشار می‌آورد. شاعر به این فکر می‌کند که آیا ممکن است روزی از این دردها رهایی یابد، و از تضاد زندگی زیبای ملایکان با خاک و درد خود صحبت می‌کند. او از غم و اندوه ناشی از بی‌وفایی زمان گلایه دارد و این بی‌وفایی را عجیبت‌ترین پدیده می‌داند. در نهایت، شاعر به تنهایی خود در این مسیر پر از بلا و رنج اشاره می‌کند و از جستجوی راهی برای آزاد شدن از چنگال‌های تقدیر می‌گوید.
تنگ آمده بجلوه آهم فضای چرخخواهد گذشت عاقبت از تنگنای چرخ
هوش مصنوعی: اینجا بیان شده که به خاطر فشار و سختیهایی که زندگی به ما تحمیل می‌کند، رنج و غم در وجود ما جلوهگری می‌کند. اما در نهایت، این مشکلات و دشواریها از بین خواهند رفت و راهی برای عبور از تنگناها به وجود خواهد آمد.
بر سر هزار سنگ رسد هر زمان مراگویا که ریخت از نم اشکم بنای چرخ
هوش مصنوعی: هر بار که به هزاران مشکل و رنج برمیخورم، انگار که از اشکهایم آسمان هم خراب شده است.
با دود آه چون نکنم تیره چرخ رابا داغ درد سوخت دلم را جفای چرخ
هوش مصنوعی: چطور میتوانم آسمان را با دود آههایم تاریک نکنم، وقتی که دلام از درد سوختن و ظلم زمانه شکسته است؟
پر شد ز آتش دل من چرخ بعد ازینباشد مگر مقام ملایک و رای چرخ
هوش مصنوعی: دل من از آتش پر شده و اکنون چرخ (دنیا) باید بعد از این، مقام ملایک (فرشتگان) و کار چرخ (سرنوشت) را بررسی کند.
از رشک ساکنان سر کوی آن پریماتم سرا شدست ملک را سرای چرخ
هوش مصنوعی: ساکنان سر کوچه آن فرشته به خاطر حسادت، باعث شدهاند که این سرای پرآشوب به محل عزا تبدیل شود.
تنها نیم من از روش چرخ در بلاوارسته کجاست ز دام بلای چرخ
هوش مصنوعی: تنها بخشی از من از چرخ تقدیر و سختیها رهایی یافته است، اما هنوز در دام مشکلات و سختیهای زندگی گرفتار بلای چرخ هستم.
گر چرخ بی وفاست بگویم عجب مدارهرگز کسی ندیده فضولی وفای چرخ
هوش مصنوعی: اگر چرخ گردون بیوفا و ناپایدار است، پس عجب است که هیچکس هرگز وفای آن را ندیده و به آن دل نبسته است.