شمارهٔ ۲۹۲
هوش مصنوعی: این شعر نشان‌دهنده‌ی نگاهی مثبت و بی‌اعتنا به مشکلات و غم‌های زندگی است. شاعر بیان می‌کند که حتی اگر عالم خراب شود، غم نمی‌خورد و مشکلات زمانه را برابر می‌بیند. او به این نکته اشاره می‌کند که در تکیه به دیگران برای روزی و خوشی نیست و از غم عشق معشوق خود نیز نمی‌نالد. شاعر تاکید دارد که با وجود تمام غم‌ها، آنها را به تنهایی تجربه می‌کنند و از این رو، کمترین غم را در زندگی احساس می‌کنند. در نهایت، شاعر می‌گوید که هرغم جدیدی که به آنها می‌رسد، با هم به دوستی و همدلی نسبت به آن برخورد می‌کنند.
هرگز غم خرابی عالم نمی خوریمعالم اگر خراب شود غم نمی خوریم
هوش مصنوعی: هرگز نگران و ناراحت خرابی دنیا نیستیم؛ حتی اگر دنیا خراب شود، ما غمگین نخواهیم شد.
بیش و کم زمانه بر ما برابرستما غصه زیاد و غم کم نمی خوریم
هوش مصنوعی: زمانه برای ما به یک اندازه است. ما نه خیلی غمگین میشویم و نه خیلی ناراحت.
منت نمی بریم پی روزی از شهانجامی بمنت ار بدهد جم نمی خوریم
هوش مصنوعی: ما از بزرگان انتظار لطف و کمک نداریم و اگر هم جامی به ما بدهند، ما از آن نمینوشیم.
دم نیست کز غم لب لعل تو جام جامخونابها ز دیده پر نم نمی خوریم
هوش مصنوعی: هیچ لحظهای وجود ندارد که از درد و غم فراق تو چشمانم پر از اشک و اندوه نباشد و من حتی یک قطره هم از آن اشکها نمینوشم.
گشتیم گرچه خاک ز ما سر چه می کشیاز ما چه می گریزی آدم نمی خوریم
هوش مصنوعی: ما خیلی سفر کردهایم و اگرچه در این مسیر دچار چالشهایی شدهایم، اما تو چرا از ما فاصله میگیری و میگریزی؟ ما آدمهای خوبی هستیم و به کسی آسیب نمیزنیم.
هر دم ز دهر روی بما می نهد غمیبی وجه ما شراب دمادم نمی خوریم
هوش مصنوعی: هر لحظه زندگی ما را به غمی بیدلیل آزار میدهد، اما ما هرگز شراب نمینوشیم و بدون وقفه از آن لذت نمیبریم.
در خوردن غم تو فضولی شریک ماستهر غم که می رسد ز تو بی هم نمی خوریم
هوش مصنوعی: در غم تو، کسی همدرد و شریک ماست و ما هر غمی که به ما می‌رسد، در تنهایی و بدون تو به آن نمیپردازیم.