شمارهٔ ۳۲۷
هوش مصنوعی: این شعر به بیان عشق و وفاداری می‌پردازد. شاعر می‌گوید که ما هرگز زیبایی را ترک نمی‌کنیم و تنها به کارهایی مشغولیم که دیگران نکرده‌اند. او به سرسختی در عشق اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که حتی اگر رقیب بخواهد ما را از هم جدا کند، از روی محبوب خود چشم‌پوشی نخواهیم کرد. شاعر از وعده وصال یار صحبت می‌کند و می‌گوید که در چنین حالتی نیازی به درخواست و تقاضا نداریم. همچنین، او از دنیا و مادیات فاصله گرفته و بر دوستی و عشق تأکید می‌کند و این‌طور به نظر می‌رسد که رندی و می‌گساری بخشی از هویت آنان است. در نهایت، شاعر می‌گوید که ما در تلاش برای حفظ این اصول هستیم و نمی‌خواهیم درگیر دعواها و مسائل دنیا شویم.
ما ترک دیدن رخ زیبا نمی کنیمکاری که هیچ کس نکند ما نمی کنیم
هوش مصنوعی: ما هرگز از دیدن چهره زیبا دریغ نمی‌کنیم، کاری که کسی دیگر انجام نمیدهد، ما هم انجام نمیدهیم.
تشبیه کرده ایم ببالاش سرو راعمریست سر ز شرم ببالا نمی‌کنیم
هوش مصنوعی: ما به مدت طولانی است که سرو را به عنوان نمادی از زیبایی و بلندای نفس در نظر گرفتهایم، اما به دلیل شرم و حیا، جرأت نمی‌کنیم نگاهمان را به بالا ببریم.
گر بند بند ما کند از هم جدا رقیبقطع نظر ز روی تو قطعاً نمی‌کنیم
هوش مصنوعی: اگر رقیب ما را از هم جدا کند، ما هرگز از روی تو چشم‌پوشی نخواهیم کرد و به تو بیتوجه نخواهیم شد.
چون یار داده است به ما وعده وصالموقوف ساعتست تقاضا نمی کنیم
هوش مصنوعی: وقتی که محبوب به ما وعدهای برای رسیدن و نزدیکی داده است، منتظر زمان مناسب هستیم و درخواست دیگری نمی‌کنیم.
دنیا طلب نه ایم که خواهیم ملک و مالاز دوست غیر دوست تمنا نمی کنیم
هوش مصنوعی: ما در این دنیا چیزی جز عشق و محبت نمی‌خواهیم و از هیچ کس جز دوست درخواست نمی‌کنیم.
از عرصه فساد کناری گرفته ایممیلی بکار خانه دنیا نمی کنیم
هوش مصنوعی: ما از محیط فساد و نابسامانی فاصله گرفتهایم و دیگر تمایلی به کار و تلاش در زمینه امور دنیوی نداریم.
رندی و می کشیست فضولی شعار مادعوا نمی کنیم که اینها نمی کنیم
هوش مصنوعی: زندگی ما بر مبنای لذت و خوشی است، به همین دلیل به کارهای بیفایده و جدل نمیپردازیم.