شمارهٔ ۳۷۰
هوش مصنوعی: شاعر در این غزل به زیبایی‌های طبیعی و عشق اشاره می‌کند. او می‌گوید که در کنار گلشن، زیبایی‌های کسی را دیده است که مانند گل‌ها در دل دیگران حس حسادت و嫉妤تی به وجود می‌آورد. چهره‌اش در بهار مانند آثار نقاشی جلوه‌گری می‌کند و زیبایی‌اش در هر جایی سایه می‌افکند. همچنین، غنچه‌ها از زیبایی لب‌های او دل‌شان خونین است و او با حضورش، همه چیز را تحت تاثیر قرار می‌دهد. شاعر در نهایت از عواطف و حسادت‌هایی که ناشی از عشق است سخن می‌گوید و خود را به خاطر توجه به زیبایی‌ها و احساسات عمیقش مورد سوال قرار می‌دهد.
دی شنیدم جانب گلشن گذار افکنده ایدر گل از رشک رخت صد خار خار افکنده ای
هوش مصنوعی: دیروز شنیدم که در مسیر گلستان، به خاطر زیبایی صورتت، صد خار بر دوش گل‌ها افتاده است.
عرض عارض کرده در باغ بر فصل بهارنقش باغ از چشم نقاش بهار افکنده ای
هوش مصنوعی: تو در باغ بهار، زیبایی خود را به نمایش گذاشتهای و نقاشی که بهار را تصویر می‌کند، نمیتواند زیبایی تو را به درستی به تصویر بکشد.
لاله حمراست بشگفته ز طرف جویباریا تو بر آیینه عکس عذار افکنده ای
هوش مصنوعی: گل لالهای که از طرف جویبار شکفته شده، یا اینکه تو بر روی آینه، تصویر چهرهات را انداختهای.
نیست سایه بلکه بی خود ساخته از جام رشکسروها را سرنگون در جویبار افکنده ای
هوش مصنوعی: سایهای وجود ندارد، بلکه تو به خاطر حس حسادت، سروها را به طرز بیدلیل و بیموقع به کنار جویبار انداختهای.
غنچها را کرده دل خون ز رشک لعل لبآتشی از شمع رخ در لاله زار افکنده ای
هوش مصنوعی: دل غنچه‌ها به خاطر زیبایی لب‌های قرمز و آتشین شمعی که در میان گلهای لاله قرار گرفته، به شدت آزرده و غمگین شده است.
بر رهت هر سو ملک افتاده یا جلوه کنانسایه ات گه بر یمین گه بر یسار افکنده ای
هوش مصنوعی: در مسیر تو، از هر طرف ملک و جاذبهها به چشم میخورند؛ سایهات گاهی به سمت راست و گاهی به سمت چپ گسترده شده است.
چشم من جرم فضولی چیست در راه وفاکاینچنین او را ز چشم اعتبار افکنده ای
هوش مصنوعی: چشم من، دلیل فضولی و کنجکاوی تو چیست در مسیر عشق، که به این شکل او را از اعتبار چشمهای خود دور کردهای؟