شمارهٔ ۳۷۱
هوش مصنوعی: این شعر به شادی و عذابی که از عشق به معشوق ناشی می‌شود، اشاره دارد. شاعر از درد و سوختن دلش می‌گوید و توصیف می‌کند که چگونه عشق او را به جنون کشیده است. او به بی‌فایده بودن درمان‌هایی که پزشکان ارائه می‌دهند، اشاره کرده و می‌گوید که دردی جز مرگ برای عاشق وجود ندارد. همچنین، بیان می‌کند که عشق او را به شدت تحت تأثیر قرار داده و همه چیز را تحت الشعاع قرار داده است. در نهایت، او به سرگردانی و آوارگی‌اش در جستجوی معشوق اشاره می‌کند.
شد دلم صد پاره و چون لاله بر هر پاره‌ایسوختم داغی ز عشق آتشین‌رخساره‌ای
هوش مصنوعی: دل من به شدت آسیبدیده و مانند گل لاله که هر گلبرگش سوخته باشد، من نیز بر هر قسمت از دل خود داغی از عشق زیبای تو را احساس میکنم.
شد دلم خون تا شود فارغ ز سودای بتانوه که دارد باز هرسو قصد او خونخواره‌ای
هوش مصنوعی: دل من به شدت دچار درد و رنج شده تا از عشق معشوقان آزاد شوم. آه، که در هر سوی من، یک موجود خونخوار قصد آسیب زدن دارد.
بهر درمان درد سر دادن طبیبان را چه سودچون مریض عشق جز مردن ندارد چاره‌ای
هوش مصنوعی: برای درمان درد، کمک پزشکان چه فایدهای دارد وقتی که بیمار عشق هیچ راه حل دیگری جز مرگ ندارد؟
گر ز بی‌دردی بود غافل ز من آن هم خوش استتا به کام دل کنم در روی او نظاره‌ای
هوش مصنوعی: اگر از درد و رنج بیخبر باشم، باز هم خوشحالترم تا اینکه بتوانم در چهره او، آنگونه که دلم میخواهد، نگاهی بیندازم.
بهر آزارم رقیب آن تندخو را تیز کردآهنی افروخت آتش بهر من از خاره‌ای
هوش مصنوعی: برای آزار من، رقیب خشمگین، آهنی داغ را به آتش کشیده تا از خاره‌ای کوچک من را آزار دهد.
حیرت حال من انجم را ز گشتن باز داشتتا نماند غیر اشکم کوکب سیاره‌ای
هوش مصنوعی: حیرت و شگفتی من باعث شده که ستارهها از چرخش خود باز بمانند و تنها چیزی که باقی مانده، اشک من است که به مانند یک ستاره درخشان میدرخشد.
نی فضولی راست سر منزل سر کویت همینسر بدان جا می‌نهد هر جا که هست آواره‌ای
هوش مصنوعی: رود نی، بیقرار و سرگردان، به سوی خانهی تو میرود و هر جا که برود، نشان از نایابی و بیپناهی دارد.